نه يه دانشمندم
نه رياضي دان
و نه هيچ چيزه ديگه اي
با مردنه من نه كسي چيزي از دست ميده
نه چيزه با ارزشي از دنيا كم ميشه
خوانوادم و دوستام شايد چند سالي بهم فكر كنن همه جايگزيني برايِ جايِ خاليه من تو قلبشون پيدا ميكنن
روزي كه من بميرم،روزه خوبي برام خواهد بود
اين ذهنه بيمار خاموش ميشه اين قلبه ج..ده ام همينطور
اون روز پر از حساي خوب ميرم تو يه دنيايِ ديگه يجا كه هيچكس نباشه خودم باشم و انرژيايِ مثبت
دلم براي هيج كس و هيچ روزي تنگ نميشه
برچسب:
نویسنده: نیکان امینی