240 •

دوستم از خونه قهر كرده و رفته

شب اول رو خونه ي ما ميگذرونه

فردا و پس فرداش رو خونه ي عموش،ميگه راحته اونجا

ساعت ١٢دختر عموش (عطيه)زنگ ميزنه و ميگه اونجاس؟ميگم مگه پيشه تو نيست؟

كپ ميكنيم جفتمون

ميفهمم شبه قبل رو هم خونه ي عموش نبوده

ميگه زنگ زدن بهش و صداي پسر ميومد،ميگه انگار مست بود،ميگه حالته عادي نداشت

٢٤ساعت بود كه بخاطره شو رومه جمعه نخوابيده بودم و قصد داشتم اون شب رو هم نخوابم،مشغوله بسته بندي كارها و طرح زدن بودم

از استرس معده درد ميگيرم

زنگ ميزنم به اون و ميگم دوستم رفته خونه ي يكي از بچه هاي دانشگاش و دو هفته است ميشناستش،احساس ميكنم مستش كرده،گريه ميكنم مدام

ميگه ميام دنبالت بريم بياريمش،ميگم نميتونم بيام از خونه بيرون نصفه شبه،ميگه آدرس بره ميرم ميارمش

عطيه بهم زنگ ميزنه و ميگه پسره گفته نميتونه راه بره بايد بيايد ببريدش،دستو پامونو گم كرديم

ميگم اون ميره دنبالش،تو هم برو باهاش،ميگه بابام بايد بخوابه بزنم بيرون

ساعت ميشه ٢ اونقدر گريه كردم كه چشمام گود رفته،باباش هنوز نخوابيده

ميگم گوره بابايه اينكه دردسر ميشه واسم،خودم ميرم دنباش

اون مياد دنبالم و تا پرديس حرف نميزنيم،من گريه ميكنم

ميرسيم دمه خونه ي پسره،سگ دوني واژه ي بهتريه تا خونه

٦طبقه رو پياده ميريم بالا،در نميه بازه،دارم سكته ميكنم،اون ميره تو منم پشته سرش

نگاه ميكنم فقط،دوستم خوابيده روي مبل و وقتي منو ميبينه بلند بلند ميخنده

تمامه بدنم ميلرزه،اشكام بند نمياد

بفلش ميكنم،اون ميخنده

لباساشو تنش ميكنم و مياريمش توي ماشين

عطيه زنگ ميزنه كه بيارش اينجا بقيه اش با من

تمامه راه رو خفه خون ميگيرم و اون باهاش حرف ميزنه و باهم ميخندن،من زار ميزنم

بهم ميگه فازه بد نده بهش حالش بد ميشه ها،من گريه ميكنم

تاحالا تو زندگيم همچين لحظه هايي رو نداشتم

دوستم صدام ميزنه،ميگه اگه جوابمو ندي من دق ميكنم،ميزنه زيره گريه دستمو فشار ميده

بغلش ميكنم و به هق هق ميوفتيم

ميرسونمش پيشه دختر عموش و ميريم خونه

ساعت ٤:٣٠صبحه،فقط صلوات ميفرستم،نميدونم چرا اما ميفرستم مدام

ميرسم خونه با گريه كارهامو بسته بندي ميكنم

٤٨ساعت نميخوابم

شو روم تموم ميشه و چون استقبال خوب بوده يك روز تمديد ميشه

زندگيم شبيه يه خواب شده

من تحمله ديدنه همچين شبي رو تا ابد هم پيدا نميكنم

خدايا اگه هستي كمك.