203 •

هنوز هم تو ذهنم هستي

حالا كه باز شلوغم

ميدونم كه خيلي ساديسم دارم اما ميترسم از وقتي كه نباشي تو ذهنم

دوس دارم هر آدمي وقتي چشماش رو ميبنده يا آهنگه مورده علاقش رو گوش ميده تصويرهايي باشن كه جلوي چشمهاش ظاهر شن

خيلي وقت بود كه تصويري وجود نداشت

براي آدمي شبيه من كه كمتر از آدمهاي اطرافش رويا بافه عجيب هم نيست

حالا هم گاهي به اجبار فكر ميكنم

اما لذت بخشه

همين فكر كردن ها لذت بخشه.

تاحالا هيچكس رو شبيه خودم نديدم

وقتي احساس كنم كسي احساسي بهم داره ديگه تمومه،پرونده ي اون آدم بسته ميشه و من تا همين اندازه نامتعادل و افراطي ام

ولي ميدوني چيه؟

وقتي اوني كه بايد بياد ديگه شبيه هميشه نيستم،ديگه نه خسته ميشم نه دلزده

فقط اي كاش اون وجود داشته باشه

و شايد تو دهه ي سومه زندگيم وقته خوبي براي اومدنش باشه

وقتي كه تكليفه زندگيم روشنه با خودم.